हिन्दीका चर्चित कवि श्रीकान्त वर्माको 40 औं पुण्यतिथिमा उनीद्वारा रचित चर्चित कविता संग्रह, “मगध”को नेपाली अनुवादको लोकर्पण गरिएको थियो। विश्व हिन्दी परिषद र श्रीकान्त वर्मा ट्रस्टको तत्वावधानमा आयोजित कार्यक्रममा श्रीकान्त वर्माका एक्लो सन्तान डाक्टर अभिषेक वर्माको बहुलीबाट सपन्न भयो। यो कार्यक्रम नयाँ दिल्लीको मावलंकर हलमा सम्पन्न भयो। वक्ताहरुमा- हिन्दीका प्रसिद्ध कवि अशोक बाजपेयी लगायत अन्य सातजना हिन्दी साहित्यका विद्वान र एकजना
विदुषीको सहभागिता थियो।
डी.आर. थापाद्वारा गरिएको ‘मगध’ को नेपाली अनुवादले समकालीन हिन्दी कविता र नेपाली पाठकहरूबीचको भाषिक तथा सांस्कृतिक खाडललाई पुर्ने काम गर्दछ। हिन्दी र नेपाली दुवैको जरा संस्कृत भाषामा गहिरोसँग जोडिएकाले, उनको अनुवाद शैलीले मूल कृतिको दार्शनिक गम्भीरतालाई कायम राख्दै नेपाली पाठकका लागि यसलाई स्वाभाविक बनाउन प्राथमिकता दिन्छ।
डी.आर. थापाको अनुवाद शैलीका मुख्य विशेषताहरू विशेष गरी तीनवटा क्षेत्रमा केन्द्रित छन्:
- ऐतिहासिक र राजनीतिक रूपकहरूको संरक्षणप्रतीकात्मकताको बचाउ: श्रीकान्त वर्माले आधुनिक राजनीतिक भ्रष्टाचार र पतनको ऐनाका रूपमा मगध, काशी र हस्तिनापुर जस्ता प्राचीन राज्यहरूको प्रयोग गरेका थिए। थापाले यी नाम र भौगोलिक प्रतीकहरूलाई जस्ताको तस्तै राखेका छन्। विश्वव्यापी सान्दर्भिकता: सत्ता, अवसरवाद र अधिकारप्रतिको आलोचना नेपालको समकालीन सामाजिक-राजनीतिक यथार्थसँग सीधा जोडिने कुरालाई उनले सुनिश्चित गर्छन्।
- शाब्दिक अनुवादको सट्टा अर्थगत शुद्धतासांदर्भिक शुद्धता: शब्द-शब्दको शाब्दिक अनुवाद गर्नुभन्दा थापाले नेपाली साहित्यिक शब्दावली र थेगोहरूसँग मिल्ने गरी मुहावराहरूलाई अनुकूलन गर्छन्। लहजाको निरन्तरता: उनले वर्माको विशेषता मानिने व्यङ्ग्यात्मक, तटस्थ र गम्भीर लहजालाई निकटतापूर्वक पछ्याएका छन्, जसले गर्दा पाठकले मूल कवितामा रहेको मौन निराशा र मोहभंगलाई महसुस गर्न सक्छन्।
- भाषिक सामंजस्य र शब्द चयनसंस्कृतीकृत शब्दावली: दुवै भाषाले देवनागरी लिपि प्रयोग गर्ने र संस्कृतबाट ठूलो मात्रामा प्रभावित भएकाले, थापाले जटिल दार्शनिक शब्दहरूलाई पाठमा यसरी सहजै समेट्छन् कि ती न त पराई लाग्छन्, न त धेरै प्राज्ञिक नै।बहाव र लय: वर्माको आधुनिक गद्य कविताको छोटो र चोटिलो लयलाई जोगाउँदै उनले वाक्यको बहावलाई नेपाली व्याकरणको नियमअनुसार पुनर्संरचना गर्छन्।
