झापाबाट आएको एउटा भावुक घटनाले अहिले धेरै नेपालीको मन छोएको छ। ५५ वर्षीया मनमाया बास्कोटाको निधनपछि परिवार शोकमा डुब्यो। उच्च रक्तचाप र पक्षघातका कारण लामो समयदेखि बिरामी रहनुभएकी मनमायाको अन्तिम संस्कार कसले गर्ने भन्ने प्रश्न उठ्दा भने आफ्नै आफन्तहरू पछि हटेको बताइएको छ। परिवारका अनुसार वर्षौँदेखि सम्पर्कविहीन रहेका छोरा आमाको अन्तिम यात्रामा पनि उपस्थित भएनन्। गाउँलेहरूले देवर, जेठाजु र अन्य आफन्तलाई धेरै आग्रह गरे, तर कसैले जिम्मेवारी लिन तयार नभएको स्थानीयहरूले बताएका छन्। त्यसपछि १४ वर्षीया गङ्गा र १७ वर्षीया पवित्राले आँसु पुछ्दै एउटा साहसी निर्णय गरिन्— “हामी आमालाई अलपत्र छोड्न सक्दैनौँ…”
दुई दिदीबहिनीले समाजका धेरै पुराना सोच र परम्परालाई चुनौती दिँदै आफ्नै हातले आमाको काजक्रिया सम्पन्न गरे।अन्तिम यात्रामा आमाको शवसँगै रोइरहेका ती छोरीहरूको दृश्य देखेर धेरै गाउँलेसमेत भावुक बनेका थिए। सामाजिक सञ्जालमा अहिले हजारौँ मानिसहरूले ती छोरीहरूको साहस, माया र जिम्मेवारीको खुलेर प्रशंसा गरिरहेका छन्। धेरैले लेखिरहेका छन्— “छोरी कमजोर हुँदैनन्, समय आए परिवारको सबैभन्दा ठूलो जिम्मेवारी पनि उनीहरूले नै निभाउँछन्।” कतिपयले यो घटनाले समाजलाई ठूलो सन्देश दिएको बताएका छन्— सन्तानको मूल्य छोरा वा छोरीले होइन, जिम्मेवारी र ममताले तय गर्छ। यो घटनाले फेरि एकपटक प्रमाणित गरिदिएको छ कि आमाबुबाको साथ र सम्मान गर्ने सन्तान नै वास्तविक अर्थमा ठूलो हुन्छ।
