आफ्नो दाजुको सपना साकार गर्दै राजा मुथुपाण्डीले जिते रजत पदक

भारतीय भारोत्तोलक राजा मुथुपाण्डीले ग्लास्गो राष्ट्रमण्डल खेलहरू २०२६ अन्तर्गत पुरुष ६५ किग्रा वर्गमा कुल २८६ किग्रा तौल उचाल्दै रजत पदक जितेका छन्। तमिलनाडुको एउटा सानो गाउँबाट उठेका उनले निरन्तरको पारिवारिक अभाव, multiple चोटपटक र शल्यक्रियालाई परास्त गर्दै यो ऐतिहासिक सफलता हासिल गरेका हुन्। पारिवारिक जिम्मेवारीका कारण भारोत्तोलन छाड्न बाध्य भएका आफ्ना दाजुको सपनालाई साकार पार्दै मुथुपाण्डीले राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चमा देशको नाम उच्च बनाएका छन्।

यो सफलता केवल एउटा खेल पदकमा मात्र सीमित छैन; यो विषम परिस्थिति, गरिबी र गम्भीर स्वास्थ्य चुनौतीहरूमाथि कठोर मेहनत र अनुशासनको जित हो। आर्थिक अभावका कारण दाजुले छाड्नुपरेको खेललाई अघि बढाउँदै अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चसम्म पुग्नुले लाखौँ युवाहरूका लागि प्रेरणाको स्रोत बनेको छ। साथै, तीन पटकको जटिल शल्यक्रिया र गम्भीर बिरामीपछि पनि खेलमा फर्किएर राष्ट्रिय रेकर्डसहित अन्तर्राष्ट्रिय पदक जित्नुले भारतीय भारोत्तोलनको क्षेत्रमा नयाँ उत्साह थपेको छ।

प्रमुख बुँदाहरू

• रजत पदक हासिल: राजा मुथुपाण्डीले ग्लास्गो राष्ट्रमण्डल खेलहरू २०२६ को ६५ किग्रा वर्गमा कुल २८६ किग्रा (स्न्याचमा १२६ किग्रा र क्लीन एण्ड जर्कमा १६० किग्रा) तौल उचालेर रजत पदक जितेका छन्।

• सङ्घर्षपूर्ण पृष्ठभूमि: तमिलनाडुको कोविलपट्टीका मुथुपाण्डीका बुबा सलाई फ्याक्ट्रीका मजदुर र आमा मिठाई पसलका सफाइकर्मी थिए; पारिवारिक जिम्मेवारीका कारण दाजुले भारोत्तोलन छाडेपछि उनले दाजुको सपना पूरा गर्ने जिम्मेवारी लिएका थिए।

• अभूतपूर्व पुनरागमन: २०१९ देखि २०२५ सम्म तीन वटा शल्यक्रिया (कुहिना, एपेन्डिक्स र घुँडा) तथा डेंगु र जन्डिसजस्ता बिरामी झेलेर पनि उनले २०२५ को कमनवेल्थ च्याम्पियनशीप र २०२६ को राष्ट्रिय रेकर्डसहित ग्लास्गोमा रजत जिते।

मुख्य समाचार

ग्लास्गोमा आयोजित राष्ट्रमण्डल खेलहरू २०२६ मा भारतीय भारोत्तोलक राजा मुथुपाण्डीले रजत पदक जित्दै आफ्नो र आफ्नो परिवारको सपना साकार पारेका छन्। पुरुष ६५ किग्रा तौल समूहमा उत्कृष्ट प्रदर्शन गर्दै उनले कुल २८६ किग्रा तौल उचालेर यो सफलता प्राप्त गरेका हुन्। तमिलनाडुको एउटा सानो गाउँबाट सुरु भएको उनको यो यात्राले जस्तोसुकै कठिन परिस्थितिमा पनि अनुशासन, कठोर मेहनत र धैर्यताका साथ अघि बढे सपना साकार पार्न सकिन्छ भन्ने सन्देश दिएको छ।

राजा मुथुपाण्डीको जन्म १२ जनवरी २००० मा तमिलनाडुको कोविलपट्टीमा भएको थियो। उनको बाल्यकाल अत्यन्तै अभाव र सङ्घर्षमा बित्यो। उनका पिता सलाई (माचिस) फ्याक्ट्रीमा मजदुरी गर्थे भने आमाले मिठाई पसलमा सफाइको काम गर्थिन्। परिवारको कमजोर आर्थिक अवस्थाका कारण दैनिक दुई छाक भोजनको जोहो गर्नु पनि उनीहरूका लागि ठूलो चुनौती थियो।

सुरुमा मुथुपाण्डीका दाजुले भारोत्तोलनको अभ्यास सुरु गरेका थिए र दाजुसँगै मुथुपाण्डी पनि जिम जान थालेका थिए। तर, घरको आर्थिक जिम्मेवारी र सङ्कटका कारण दाजुले आफ्नो खेल जीवन र सपना त्याग्नुपऱ्यो। त्यसपछि मुथुपाण्डीले आफ्ना दाजु र सिङ्गो परिवारको सपनालाई अघि बढाउने जिम्मेवारी आफ्नो काँधमा लिएका थिए।

के भयो?

ग्लास्गोमा भएको प्रतिस्पर्धामा मुथुपाण्डीले स्न्याचतर्फ १२६ किग्रा र क्लीन एण्ड जर्कतर्फ १६० किग्रा गरी कुल २८६ किग्रा तौल उचाल्दै दोस्रो स्थान हासिल गरे। यस स्पर्धामा मलेसियाका मोहम्मद अजनिल बिन बिदिनले कुल २९९ किग्रा तौल उचालेर स्वर्ण पदक जिते भने पापुआ न्यु गिनीका मोरिया बारुले २८२ किग्रा तौल उचाल्दै काँस्य पदकमा चित्त बुझाए।

मुथुपाण्डीले सन् २०१७ मा कमनवेल्थ युथ र जुनियर च्याम्पियनशीपमा पदक जितेर आफ्नो प्रारम्भिक पहिचान बनाएका थिए। त्यसपछि सन् २०१८ मा केवल १८ वर्षको उमेरमा गोल्ड कोस्ट राष्ट्रमण्डल खेलहरूमा भारतको प्रतिनिधित्व गर्दै उनले छैटौँ स्थान हासिल गरेका थिए।

तर, खेल जीवनको उत्कृष्ट मोडमा रहँदा सन् २०१९ देखि २०२५ को अवधिमा उनले लगातार ठूला शारीरिक समस्याहरूको सामना गर्नुपऱ्यो। यस दौरान उनका तीन वटा शल्यक्रियाहरू भए:

• पहिलो, देब्रे हातको कुहिनाको लिगामेन्टमा गम्भीर चोट लागेपछि शल्यक्रिया गरियो।

• दोस्रो, उनले एपेन्डिक्सको शल्यक्रिया गराउनुपऱ्यो।

• तेस्रो, खेलमा फर्कने प्रयास गर्दा राष्ट्रिय च्याम्पियनशीपका क्रममा देब्रे घुँडाको लिगामेन्टमा चोट लागेपछि पुनः शल्यक्रिया गरियो।

यसका साथै उनी दुई पटक डेंगु र एक पटक जन्डिस (पीलिया) बाट पीडित भए, जसले गर्दा उनको तौल र शारीरिक फिटनेसमा गम्भीर असर परेको थियो।

सार्वजनिक प्रभाव

मुथुपाण्डीको यो सफलताले खेलकुद क्षेत्रमा मात्र नभई सामाजिक रूपमा पनि ठूलो प्रभाव पारेको छ। आर्थिक रूपमा विपन्न परिवारबाट आएका र पटक-पटक गम्भीर चोटपटक तथा शल्यक्रियाको सामना गरेका खेलाडीको यो पुनरागमनले देशका हजारौँ उदीयमान युवा खेलाडीहरूलाई हौसला प्रदान गरेको छ। यसले सरकारी वा विभागीय रोजगारी पाउँदा पनि खेलप्रतिको समर्पण कसरी जोगाइराख्ने भन्ने उदाहरण पेस गरेको छ।

भनाइ तथा घटनाक्रम

लगातारका चोटपटक र बिरामीपछि भारतीय रेलवेमा नोकरी पाएका मुथुपाण्डीले एक समय खेलकुद छाड्ने निर्णयसमेत गरिसकेका थिए। तर, भुवनेश्वरमा ‘स्ट्रेन्थ एण्ड कन्डिसनिङ’ को कोर्स गर्न जाँदा त्यहाँ अन्य खेलाडीहरूलाई अभ्यास गरिरहेको देखेर उनीभित्रको खेलाडी पुनः जागृत भयो।

त्यसपछि प्रशिक्षक र साथीहरूको निरन्तरको हौसलाले उनले पुनः भारोत्तोलनमा फर्किने निर्णय लिए। मुथुपाण्डीले राष्ट्रिय प्रशिक्षक विजय शर्माको मार्गदर्शनमा पुनः कडा अभ्यास सुरु गरे। प्रशिक्षक शर्माको प्राविधिक निर्देशन र उनको आफ्नै लगनशीलताका कारण उनले २०२५ को राष्ट्रमण्डल भारोत्तोलन च्याम्पियनशीपमा रजत पदक जित्दै असाधारण पुनरागमन गरे।

भावी योजना र आगामी कदम

पुनरागमनको यात्रालाई अझ सशक्त बनाउँदै मुथुपाण्डीले फेब्रुअरी २०२६ मा आयोजित सिनियर नेसनल च्याम्पियनशीपमा कुल ३०२ किग्रा तौल उचालेर नयाँ राष्ट्रिय रेकर्ड कायम गरेका थिए। सोही प्रदर्शनका आधारमा उनले ग्लास्गो राष्ट्रमण्डल खेलहरू २०२६ का लागि आफ्नो स्थान पक्का (क्वालिफाई) गरेका थिए। ग्लास्गोमा रजत पदक जितेपछि अब उनको लक्ष्य आगामी अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिताहरू र ओलम्पिकमा भारतका लागि स्वर्ण पदक जित्ने दिशातर्फ केन्द्रित रहनेछ।

राजा मुथुपाण्डीको यो उपलब्धि केवल एउटा खेलको नतिजा मात्र होइन, यो पारिवारिक त्याग, दाजुको अधुरो सपना र निरन्तरको शारीरिक तथा मानसिक सङ्घर्षपछिको सफलता हो। तीन-तीन वटा शल्यक्रिया र अनेकौँ रोगहरूलाई परास्त गर्दै राष्ट्रिय रेकर्डसहित ग्लास्गोमा रजत पदक जित्नुले भारतीय भारोत्तोलनको इतिहासमा उनको नाम स्वर्ण अक्षरले लेखिएको छ।

FAQs

राजा मुथुपाण्डीले ग्लास्गो राष्ट्रमण्डल खेलहरू २०२६ मा कुन पदक जितेका हुन्? (H3)

राजा मुथुपाण्डीले ग्लास्गो राष्ट्रमण्डल खेलहरू २०२६ अन्तर्गत पुरुष ६५ किग्रा भारोत्तोलन स्पर्धामा कुल २८६ किग्रा (स्न्याचमा १२६ किग्रा र क्लीन एण्ड जर्कमा १६० किग्रा) तौल उचालेर रजत पदक जितेका हुन्।

राजा मुथुपाण्डीले ग्लास्गो राष्ट्रमण्डल खेलहरूका लागि कसरी छनोट हासिल गरेका थिए? (H3)

मुथुपाण्डीले फेब्रुअरी २०२६ मा आयोजित सिनियर नेसनल च्याम्पियनशीपमा कुल ३०२ किग्रा तौल उचाल्दै नयाँ राष्ट्रिय रेकर्ड कायम गरेका थिए। सोही उत्कृष्ट प्रदर्शनका आधारमा उनी ग्लास्गो राष्ट्रमण्डल खेलहरू २०२६ का लागि क्वालिफाई भएका थिए।